Intervista/ Nga fusha në studio, Lorenc Jemini rrëfen 20 vitet në gjykim

Ti mund ta lexosh kete ne 4 min.
12 Janar 2018 10:46
Një jetë mes kënaqësive dhe presioneve, si ndihet tani që është tërhequr ish- arbitri i FIFA-s

Kur përmendet emri i tij, padyshim që na kujtohen emocionet e shumta që kemi përjetuar në ndeshjet e forta që ai arbitronte. Bëhet fjalë për një nga arbritrat më të mirë shqiptarë, Lorenc Jemini.

Pas 20-vitesh në fushën e blerë, vendosi (pa dëshirën e tij) ta mbyllte karrierën si gjyqtar. Punë që e bënte me dëshirë, ashtu siç e përshkruan edhe vetë ai në intervistën e dhënë për portalin tonë eduasportin.com.

Në fushë është karakterizuar nga autoriteti, por nga ana tjetër të gjithë ata që e njohin, e dinë mirë që pjesë e tij është transparenca me miqtë, si edhe me medien.

Jemini ka rrëfyer “pa dorashka” eksperiencën e tij disa vjeçare si arbitër, emocionet, vështirësitë dhe përplasjet që ka pasur. Pa harruar edhe pasionin e madh që kishte për këtë profesion. 

I dhatë “lamtumirën” karrierës si arbitër. Sa e vështirë ishte dhe pse kaq papritur ?

Në fakt ishte shumë e vështirë për mua pas një karriere 20-vjeçare si arbitër. Por, për disa mosmarrëveshje me FSHF-në vendosa të tërhiqem edhe pse nuk dëshiroja. Nuk mund të qëndroj diku nëse nuk më vlerësojnë si dikur. Ndoshta një ditë do ta kuptojnë gabimin që kanë bërë.

Si e priti familja ?

Vajzat e mia, 15 dhe 12 vjeçe, akoma nuk e besojnë që unë nuk do të jem arbitër. Pasi ishin mësuar të shihnin kur babai i tyre arbitronte pesë derbi (Partizani – Tirana) rresht (rekord më vete ky). Për më tepër më luteshin që ti shoqëroja në shkollë, pasi shokët e shoqet e klasës dëshironin të më takonin, të bënin edhe foto. Kam shkuar sigurisht, por tashmë fakti që nuk jam më arbitër, në të vërtetë i ka mërzitur shumë. Ndërsa bashkëshortja mendon ndryshe. Ajo e kupton më mirë situatën dhe më tha “më mirë, pasi çdo gjë ndodh për një arsye”. 

Si ndiheni në pozicionin e opinionistit?

Shumë mirë ndihem, por sigurisht, jo dhe aq mirë sa në fushë. Fushën e zotëroja totalisht ndërsa në studio kam akoma vështirësi por shumë shpejt do të jem si në fushë.

Le t’iu rikthejmë pak në fushë. Cili ka qenë lojtari që ju ka bezdisur dhe nervozuar më shumë?

Të jem i sinqertë, kam patur marrëdhënie shumë të mira me futbollistët. Madje, shumë prej tyre më kanë dërguar mesazh dhe më kanë pyetur pasi nuk e besonin që po e lija arbitrimin. Mund të përmend disa emra, Bekim Kuli, Sajmir Patushi, Arlind Nora para shumë vitesh. Për periudhën e fundit mund të them, Kalari dhe Vangjeli.

Cili ka qenë kartoni i kuq më i nxituar që keni dhënë?

Të mendohem, pasi kam shumë....

Na thuaj disa prej tyre.

Kam nxjerrë njëherë dy kapitenët, Mukën dhe Poçin në derbin e atëhershëm Dinamo – Tirana.

U penduat pas ndeshjes?

Nuk jam penduar shpesh për dhënien e kartonëve të kuq, sepse kurrë nuk i jepja kot. Por, në rastin konkret po, pasi mund ta anashkaloja. Mirëpo, atëherë isha më i ri dhe shumë më strikt në menaxhimin e lojës.

Jeni konfliktuar ndonjëherë me trajnerët apo presidentët pas ndeshjes?

Me presidentët kam pasur disa përplasje, si me atë të Laçit (Laskën) apo të Shkumbinit (në atë kohë deputeti Sulaj). Ndërsa me trajnerët nuk kam pasur, përveç ndonjë debati në pankinë, por që i kam nxjerrë jashtë për protestë. Këtu mund të përmend, Starovën, Dajën, Muçën dhe ndonjë tjetër që për momentin nuk po më kujtohet.

Cila ka qenë ndeshja më e vështirë që keni arbitruar?

Pjesën më të madhe të ndeshjeve që kam arbitruar kanë qenë të vështira. Mi kanë besuar për shkak të autoritetit (nuk dorëzohesha lehtë kundrejt presionit) dhe për arsye të stemës së FIFA-s. Mund të veçoj dy prej tyre, Laçi – Kastrioti në vitin 2011 dhe Shkumbini – Besa në 2009-ën.

Ju kanë kërcënuar ndonjëherë?

Sigurisht që po, janë pjesë e futbollit edhe kërcënimet. Kam marrë mesazhe apo telefonata anonime dhe i kam paraqitur në FSHF me detaje.

Keni pasur ndonjë rast që jeni nervozuar aq shumë në fushë, saqë keni dashur ta lini përgjysmë ndeshjen?

Jo, asnjëherë. Nuk dorëzohem kurrë në jetë, aq më shumë në arbitrim, në një profesion që e dashuroj.

Si e komentoni ndryshimin e nivelit të arbitrimit në vend?

Vështirësia më e madhe në arbitrim është unifikimi sepse jo të gjithë arbritrat janë njësoj si karaktere dhe sjellje brenda dhe jashtë fushës.

Si është një ditë e juaja pa arbitrim?

Ditët i kam të gjata në fakt. Herët në mëngjes nis me përgatitjet për të filluar punën dhe vazhdoj në darkë me stërvitjen rutinë.

Me çfarë merreni në përditshmëri?

Kam prej shumë vitesh një agjenci “Real Estate” dhe pjesën më të madhe të ditës merrem me biznesin.

A është e kënaqshme paga e një arbitri?

Po, sigurisht, sepse një arbitër në Superligë merr 40.000 lekë të reja për një ndeshje. Në Kategorinë e Parë, paguhen 30.000 lekë ndërsa në të dytën 20.000 lekë. Për nivelin ku jetojmë besoj është e kënaqshme. Mos të harrojmë që arbritrat bëjnë edhe punë të tjera, arbitrimin e kanë part-time.

Cili grup tifozësh ju ka bezdisur më shumë në stadium?

Tifozët në Vlorë (të Flamurtarit), kanë fjalor shumë banal. Por, nuk mbeten pas as ato të Laçit dhe Bylisit. Janë shumë agresivë në shkallët e stadiumit.

Ju kanë ofruar ndonjëherë favore (para) për të trukuar ndeshje?

Po të më kishin ofruar dhe t'i kisha pranuar do të isha akoma arbitër. (qesh)

Intervistoi: Eva MARKU

Kërkesa për kod të ri
Ne ju kemi dërguar një link për të ndërruar kodin. Ju lutem kontrolloni postën tuaj elektronike