Si e revolucionarizuan emigrantët nga Surinami futbollin holandez

Ti mund ta lexosh kete ne 7 min.
17 Prill 2018 21:45

Holanda njihet në mbarë botën si njëra prej superfuqive të futbollit. Emrat e mëdhenj që kanë veshur fanellën “tulipane” si Cruyff, Neeskens, Van Basten, Gullit, Rijkaard, Seedorf, Davids etj., por edhe influenca jetike në futbollin modern nëpërmjet filozofisë së “Futbollit total” i kanë siguruar një vend të veçantë shtetit holandez në muzeun historik të futbollit botëror.

Por e gjitha lavdia, trashëgimia në futbollin vendas dhe jashtë kufijve si dhe forcimi i klubeve më prestigjioze të Europës si Barcelona, Juventus, Inter e Milan me lojtarët më të spikatur dhe më të talentuar “portokalli” nuk do të kishin jetëgjatësi për shumë dekada nëse nuk do të pranohet publikisht dhe kontributi i një faktori shumë përcaktues: Surinami.

Megjithëse një emër shteti shumë pak i dëgjuar, për të mos thënë anonim në lajmet botërore, vendi nga zona e Karaibeve të Amerikës Qendrore ndonëse i bllokuar nga krizat e pandërprera politike të brendshme, varfëria ekonomike dhes shpopullimi në rritje prej emigracionit drejt kontinentit europian ka arritur të lërë gjurmën e tij të në Holandë, furnizimin e akademive të futbollit vendas me lojtarët më premtues përtej oqeanit Atlantik. Por le të krijojmë një përshtypje pak më të qartë për këtë shtet ta largët nga Europa.

Përmbledhje e shkurtër për Surinamin - Surinami u zbulua nga eksploruesit anglezë në shek. XVII, por ishin kolonizatorët holandezë që e kthyen shtetin e vogël në Karaibe në njërën prej kolonive të monarkisë holandeze. Popullsia vendase pranoi regjimin e ri si dhe përdorimin e gjuhës holandeze si gjuhë zyrtare. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore me shpërbërjen e shumë fuqive koloniale europiane si Anglia, Franca, Belgjika, Portugalia, Spanja edhe Holanda u bë pjesë e këtyre ndryshimeve madhore gjeopolitike. Shteti i ri duhej të jepte verdiktin për njohjen e pavarësisë territoreve të kolonizuara dhe Surinami në këtë mënyrë siguroi pavarësinë në 1975.

Vendi amerikanoqendror ka përparësi në zhvillimin e ekonomisë agrikulturore që siguron pjesën më të madhe të të ardhurave në arkën e shtetit surinamez duke eksportuar drejt Europës sheqer, banane dhe oriz.

Por situata degraduese ekonomike e sociale i detyron shumë të rinj surinamezë të kërkojnë të ardhmen e tyre jashtë atdheut drejt shteteve të Europës, kryesisht në Holandë ku ofrohen kushte më të mira jetesë dhe vende pune me të ardhura të larta. Marrëdhëniet midis dy vendeve janë riaktivizuar edhe një herë pas një periudhe të gjatë distancimi për shkak të së kaluarës.

Fundi i plejadës së artë të Cruyff-it - Në fund të viteve ’70, gjenerata pionere e“futbollit total” e frymëzuar nga trajneri legjendar Rinus Michels dhe e interpretuar në melodinë klasike të mjeshtrit Johan Cruyff-it “uli perdet”. Dominimi i hekurt në Kupën Europiane (sot Liga e Kampioneve) me ekipin e Ajaxit nuk u kurorëzua me titull në arenën e futbollit ndërkombëtar ku dy finalet radhazi të Kupës së Botës të 1974 dhe 1978 nuk shpërblyen talentin e një brezi madhështor. Holanda nuk arriti të bënte një trofe të vetën njësoj si Brazili, Gjermania, Italia dhe Uruguaji duke shkaktuar një brerje në ndërgjegjen e shumë vendasve.

Por duhej të mendohej se çfarë skuadre e re kombëtare do të ndërtohej për dekadën e re të viteve ’80-të. Për herë të parë futbollistët surinamezë fituan vëmendje në Eredivisie (kampionatin holandez) ku dyshja Ruud Gullit dhe Frank Rijkaard bashkë me Marco Van Basten do të mbanin në supe fatin dhe shpresat e një vendi të tërë. Të tre u bënë të njohur në vitet pasardhëse si “treshja fantastike e Milanit” që udhëhoqi e vetme futbollin italian dhe europian në fund të viteve ’80-të dhe fillim ’90-te.

Por dy miqtë prej një kohë të gjatë Gullit e Rijkaard ndryshe nga Van Basten kanë kaluar mes pengesave të mundimshme për t’u kthyer në yjet më të mëdhenj të futbollit. Të dy lojtarët vijnë prej familjesh emigrantësh surinamezë që mbërritën në Holandë në vitet ’60-të.

Futbollistët me origjinë nga Surinami në vitet ’90-të fituan akoma më tepër hapësirë jo vetëm në ekipin e Ajaxit por dhe në kombëtaren e Holandës ku renditen emrat e Edgar Davids, Patrick Kluivert, Clarence Seedorf dhe Winston Bogarde, secili me një karrierë të pasur dhe të lakmuar.

Por përshtatja me një ambjent, ku kultura,niveli financiar dhe mentaliteti i të jetuarit krejtësisht të kundërta me tiparet sociale dhe ekomike me vendin e origjinës së një personi, kalon mes sfidave më sprovuese.

Vetë ish-mbrojtësi i Ajaxit, Milanit, Barcelonës dhe Chelsea-t, Bogarde tregon se ҫfarë niveli teknik e profesional në futbollin holandez duhet të siguronin surinamezët.

“Ti duhej të ishe të paktën dy herë më shumë i zoti se sa një lojtar i bardhë në të njëjtin pozicion. Shumë futbollistë tërhiqeshin nga loja sepse nuk u jepej shansi të provonin veten. Sot sytë e njerëzve janë më të hapur, por në të kaluarën ishte një mundim i vërtetë”, - rrëfen ish-qendërmbrojtësi shtatlartë Bogarde.

Në 1988 Holanda i dha fund torturës që e mundonte prej vitesh për të fituar një trofe madhor në nivel ndërkombëtar. Skuadra që drejtohej sërish nga Rinus Michels i dha titullin e parë dhe të vetëm deri më sot Holandës kur fituan pastër në finale në Gjermaninë Perëndimore ndaj Bashkimit Sovjetik me golat e Gullit dhe eurogolin e Van Bastenit. Dy mesfushorët e Milanit Gullit e Rijkaard dhe qendërsulmuesi Van Basten ishin personazhet kryesore që patën fatin të kurorëzonin futbollin holandez me një trofe të merituar, një mision që brezi i viteve ’70-të nuk e përmbushi dot.

Po përveҫ realitete kundërvënës midis Surinamit e Holandës, futbollistët surinamezë nuk i kanë shpëtuar dot dhe valëve të paragjykimit për shkak të ngjyrës, karakterit moskokëҫarës dhe temperamentit agresiv, tipare që janë përforcuar nga jetesa e mundimshme në Surinam. Ndryshe nga futbollstët e bardhë që dalloheshin për disiplinën e hekurt, pragmatizmin e racionalitetin surinamezët rivalizonin me ta duke i lënë dhe në hije falë aftësisë për të lëvizur dhe dribluar me top shumë më lehtësisht se pala tjetër.

Edgar Davids, ish-mesfushori i tërhequr i Juventusit dhe Ajaxit të njohur që mposhti në 1995 në Ligën e Kampioneve Milanin e Fabio Capellos beson se avantazhi për të kontrolluar mjeshtërisht topin surinamezët e kanë huazuar nga mentaliteti brazilian i të luajturit.

 “Surinami ka shumë të përbashkëta me Brazilin. Ka shumë varfëri dhe shumë fëmijë në rrugë që nuk kanë para, vijnë nga shtëpi të shkatërruara dhe kanë shumë kohë të lirë për të kaluar. Ata luajnë futboll gjatë gjithë kohës mësojnë të luajnë me këmbët e zbathura”, - deklaron “Pitbulli”.

Por të gjithë lojtarët që kanë prejardhje nga Surinami edhe pse e kanë të drejtën të zgjedhin se cilin vend do të përfaqësojnë në arenën e futbollit asnjëri nuk ka pranuar të veshë fanellën e Surinamit. Kjo buron nga fakti se në vendin që laget nga deti i Karaibeve, diktatura e egër ushtarake nuk i lejon emigrantët të kthehen në vendlindje ose vendin e origjinës. Për më tepër legjislacioni nuk u jep të drejtë futbollistëve surinamezë të përfaqësojnë Surinamin nëse kanë emigruar.

Sipas statistikave të FIFA-s në 2009 150 futbollistë të kampionatit holandez deklarojnë se kanë preardhje nga gadishulli i Amerikës së Jugut. Surinamezët bëjnë pjesë në këtë kategori. Ky influks lojtarësh të huaj është favorizuar edhe nga klima multikulturore në Holandë që nuk përjashton ardhjen dhe të drejtën e të punuarit e të jetuarit të qytetarëve joholandezë.

Në renditjen e skuadrave ndërkombëtare të FIFA-s Surinami pozicionet në zonën inferiore nga 211 shtete (për muajin prill ajo ka arritur vendin e 154-të). Kampionati është totalisht në nivele amatoreske ku mungon regjimi i rreptë disiplinor, investimi I vazhdueshëm etj.

Ruud Gullit, simbol i ndërtimit të urës kulturore midis Surinamit dhe Holandës vlerëson me nota maksimale shkollat dhe akademitë e futbollit holandez.

 “Stërvitja në Holandë është nga më të mirat në botë. Lojtarët rriten me vëmendjen ndaj taktikave dhe teknikës së lojës. Kjo i ka dhënë shumë përfitim lojtarëve surinamezë dhe holandezë. Kjo përzierje ka ndihmuar në formimin e ekipeve interesante dhe emocionuese dhe na ka bërë këta që jemi”, - vë në pah përparësit e futbollit e holandez ish-fituesi i “Topit të Artë” në 1987 dhe kampioni legjendar i Milanit Ruud Gullit.

Sot surinamezët kanë një status të privilegjuar në futbollin holandez dhe botëror duke prodhuar ajkën e lojtarëve më të talentuar. Skuadra tulipane vazhdon t’u besojë aftësive të lojtarëve nga Surinami ku brezi i të rinjve si: Virgil Van Dijk, Jeffrey Bruma, Michel Vorm dhe Georgino Wijnaldum po projektohet si bërthama e re që do të rinovojë skuadrën e plakur të Holandës. Surinami “është bekuar me prodhimin e diamantëve të ҫmuar të futbollit”, një mekanizëm që mendohet se do të vazhdojë të njohë sukses e popullaritet për shumë vite dhe holandezët i “heqin kapelet” vendit me 560.000 banorë./EDS/

 

Sampaoli kërkon të spostohet në veri për sfidën e radhës

Ti mund ta lexosh kete ne 2 min.
13 Gusht 2018 22:19
Është kandidati kryesor

Jorge Sampaoli mund të jetë pushuar nga puna si trajner i Argjentinës pas dështimit spektakolar në Kupën e Botës, por tashmë i ka vënë syrin postit të trajnerit të Meksikës, duke u transferuar kështu nga Amerika e Jugut në të Veriut.

Ish-trajneri i Kilit dhe Sevillas zgjati vetëm 12 muaj me kombëtaren e vendit të tij edhe pse u etiketua si trajneri më i mirë në botë nga Presidenti i Federatës Claudio Tapia në vitin 2017. Por sipas “Goal.com” ka pak gjasa që 58-vjeçari të qendrjë pa punë edhe për shumë gjatë.

Për të interesohen edhe SHBA, Kosta Rika dhe Paraguaj, por ai vetë preferon më tepër të drejtojë një skuadër të një niveli më të lartë, si Meksika, e cila ka mbetur pa trajner pas largimit të kolumbianit Juan Carlos Osorio.

Meksikanët kanë në listën e tyre edhe dy alternativa të tjera, Quique Setien dhe Andre Villas Boas. Por ndërsa trajneri i Sevillas është nën kontratë me klubin andaluzian deri në vitin 2020, portugezi nuk duket shumë i interesuar për të drejtuar një skuadër kombëtare dhe po pret një ofertë nga një klub europian.

Në këtë mënyrë, argjentinasi mbetet kandidati më i mundshëm. Meksika ka punësuar edhe më parë trajnerë të huaj dhe suksesi i Sampaolit me Kilin në Kupën e Amerikës nuk është harruar. Federata nuk ka shumë besim te trajnerët e futbollit meksikan dhe preferon një emër të rëndësishëm. Por e vetmja pikë që mund t’i ndajë palër është dëshira e federatës për një kontratë afatgjatë deri në 8 vjet, një impenjim që mund të mos i pëlqejë Sampaolit, i cili ka shumë kërkesa nga klube dhe kombëtare të tjera./EDS/

**********

Ndalohet ripostimi apo kopjimi i këtij artikulli pa lejen me shkrim nga eduasportin.com.

Eduasportin.com është vendtakimi i duhur për lajmet dhe të rejat nga bota e sportit. Ndiqni rrjetet sociale për argëtim, lojëra e quiz-e pafund. Lajme Sportive nga vendi e bota ne kohe reale nga Futbolli dhe sportet tjera.

Spanja humbet tri legjenda për dy muaj

Ti mund ta lexosh kete ne 1 min.
13 Gusht 2018 19:59

David Silva ka deklaruar përmes një letre të hapur tërheqjen nga kombëtarja spanjolle, pas paraqitjes së dobët të skuadrës në Botërorin e Rusisë.

Mesfushori i Manchester City ka debutuar me “Furinë e Kuqe” 12 vjet më parë dhe që prej asaj kohe ka shënuar 35 gola në 125 ndeshje. 32-vjeçari ka qenë pjesë vendimtare e skuadrës që fitoi Botërorin 2010 por edhe Euro 2008 dhe 2012.

Kishte disa javë që Silva po e mendonte largimin nga skuadra kombëtare, duke ndjekur kështu dy legjenda të tjera, si Andres Iniesta dhe Gerard Pique, por sot vendosi të shpallë vendimin e tij përmes një postimi në rrjetet sociale.

“Nuk ishte e lehtë për mua të shkruaja këtë letër pas gjithë atyre gjërave që kemi përjetuar. Kam reflektuar për këtë vendim prej disa ditësh dhe javësh dhe pa diskutim është vendimi më i vështirë që kam marrë në karrierën time”, shkruajti Silva.

“Skuadra kombëtare më ka dhënë gjithçka dhe më ka lejtuar të rritem si lojtar e si njeri që nga dita ime e parë në grumbullimet e moshave. Largohem krenar pas 125 ndeshjesh dhe 35 golave në 12 vite ku arritëm të fitonim Kupën e Botës dhe dy herë Kampionatin Europian. Largohem i lumtur me gjthçka kam arritur, përjetuar dhe ëndërruar, me një skuadër që do të mbahet mend përgjithmonë. Është mbyllur një epokë e mbushur me emocione nga gjithë këto momente, si për shembull figura e Luis Aragones, një mësues që asnjëri prej nesh nuk do ta harrojë”./EDS/

**********

Ndalohet ripostimi apo kopjimi i këtij artikulli pa lejen me shkrim nga eduasportin.com.

Eduasportin.com është vendtakimi i duhur për lajmet dhe të rejat nga bota e sportit. Ndiqni rrjetet sociale për argëtim, lojëra e quiz-e pafund. Lajme Sportive nga vendi e bota ne kohe reale nga Futbolli dhe sportet tjera.

''Nëse Gjermania më thërret për trajner, do ta mendoja''

Ti mund ta lexosh kete ne 1 min.
12 Gusht 2018 15:56

Jurgen Klopp pranon se do të mirëpriste mundësinë për të drejtuar kombëtaren gjermane, por kjo në një të ardhme të largët, pasi momentalisht mbetet i përkushtuar te Liverpool. Emri i ish-trjanerit të Borussia Dortmund u përfol mes kandidatëve që do të zëvendësonin Joachim Loë pas dështimit në Botëror, por në fund DFB vendosi të vazhdojë bashkëpunimin me trajnerin kampion bote.

Por në një intervistë për “Welt am Sonntag”, Klopp pranon se e mendon që një ditë mund të jetë në krye të skuadrës kombëtare. “Nëse ma propozojnë dhe jam i lirë, do ta mendoja”, tha ai. “Por tani për tani, në situatën ku ndodhem, kam një kontratë me Liverpool për katër vitet e ardhshme, nuk e mendoj. Vetëm pse Gjermaia luajti dobët në Kupën e Botës? Jo”.

Përqendrimi maksimal tani për Klopp është te Liverpool, pasi ka shpenzuar 177 milionë paund. Ndeshja e parë e kampionatit duket se po shkon mirë, me një fitore të thellë ndaj West Ham, por nuk pranon të japë objektiva: “Detyra ime është që ta bëj këtë skuadër sa më të fortë. Sa për shpenzimet, jemi ende mbrapa rivalëve tanë. Lojtarët i kemi cilësorë, por varet nga ajo që ata do të mund të japing në fushë”, tha Klopp./EDS/

 

**********

Ndalohet ripostimi apo kopjimi i këtij artikulli pa lejen me shkrim nga eduasportin.com.

Eduasportin.com është vendtakimi i duhur për lajmet dhe të rejat nga bota e sportit. Ndiqni rrjetet sociale për argëtim, lojëra e quiz-e pafund. Lajme Sportive nga vendi e bota ne kohe reale nga Futbolli dhe sportet tjera.

Pique e ka vendosur: Largohem nga kombëtarja e Spanjës

Ti mund ta lexosh kete ne 1 min.
11 Gusht 2018 19:01
Mbrojtësi i Barçës e ka menduar gjatë

Gerard Pique, kapiteni i tretë i Barcelonës, doli përpara gazetarëve në konferencën për shtyp para finales së Superkupës së Spanjës që do të luhet ditën e nesërme në qytetin Tangier të Marokut. Ndërsa shprehu objektivin e blaugranave për ta fituar këtë finale, mbrojtësi informoi se ai nuk do të vazhdojë që të jetë më pjesë e kombëtares së Spanjës.

“Fola me Luis Enrique përpara disa ditësh. Ai më telefonoi dhe un i thashë vendimin që kisha marrë dhe e kisha menduar prej disa kohësh. Për mua ka qenë nj etapë shumë e mirë, e për këtë jam shumë i lumtur, por tani dua që të përqendrohem vetëm te Barça. Kam ende vite këtu te blaugranat, shpresoj që të luaj në këto nivele edhe 4 vite të tjera dhe dua që t’i shfrytëzoj.”, tha Pique.

Vështirë që të mbrojtësi i qendrës ta ndryshojë vendimin e tij për t’u rikthyer në përfaqësuese, ndërkohë që në muajt e fundit prania e tij ka sjellë kontestime nga një pjesë e tifozëve, pasi Pique njihet si një mbështetës i pavarësisë së Katalonjës. /EDS/

**********

Ndalohet ripostimi apo kopjimi i këtij artikulli pa lejen me shkrim nga eduasportin.com.

Eduasportin.com është vendtakimi i duhur për lajmet dhe të rejat nga bota e sportit. Ndiqni rrjetet sociale për argëtim, lojëra e quiz-e pafund. Lajme Sportive nga vendi e bota ne kohe reale nga Futbolli dhe sportet tjera.